Wiadomości z regionu

Pierwsza lodówka społeczna w gminie Dywity oficjalnie otwarta. Podziel się jedzeniem lub skorzystaj bez wstydu

W piątkowy poranek, 11 września 2026 roku, mieszkańcy gminy Dywity zyskali wyjątkowe miejsce wsparcia i przeciwdziałania marnowaniu żywności. Przy stodole wiejskiej „Mój Rynek” przy ul. Spółdzielczej 2h oficjalnie ruszyła pierwsza w gminie lodówka społeczna.

Wspólna inicjatywa dla lokalnej społeczności

W uroczystym otwarciu wzięły udział kluczowe postaci zaangażowane w projekt: wójt gminy Dywity Agnieszka Sakowska-Hrywniak, kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dywitach Magdalena Kowalska oraz Marta Kołnierzak reprezentująca Bank Żywności w Olsztynie.

Nowa inicjatywa to owoc współpracy samorządu z olsztyńskim Bankiem Żywności, natomiast sfinansowanie zakupu urządzenia zapewnił Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie.

Jak działa lodówka społeczna?

Ideą projektu jest prosta zasada: „Nie wyrzucaj – podziel się. Potrzebujesz – weź”. To praktyczne narzędzie do ratowania pełnowartościowej żywności przed zmarnowaniem, która z różnych względów (np. nadmiaru po udanych zakupach czy przygotowania zbyt dużego posiłku) mogłaby trafić do kosza.

Z zasobów lodówki może skorzystać absolutnie każdy, kto tego potrzebuje – bez formularzy, pytań czy tłumaczenia się. Inicjatorzy podkreślają, że dzielenie się jedzeniem nie powinno wiązać się z jakimkolwiek wstydem.

Zasady korzystania z lodówki

Aby punkt działał sprawnie i bezpiecznie, użytkownicy muszą przestrzegać kilku prostych reguł:

  • Zostawiamy wyłącznie świeże, szczelnie zapakowane
  • Żywność przygotowana w domu powinna być dokładnie zamknięta i opisana datą przygotowania.
  • Czego nie wkładać? Do lodówki nie wolno wkładać produktów przeterminowanych, surowego mięsa, ryb, jaj oraz alkoholu.
  • Szczegółowy regulamin znajduje się bezpośrednio w wiacie obok urządzenia.

Organizatorów cieszy fakt, że sprzęt już stoi do dyspozycji mieszkańców – teraz jednak wszystko zależy od lokalnej społeczności i wspólnej troski o to, by miejsce to realnie tętniło życiem i pomagało potrzebującym.